Expressie in het nu

Wat ik faciliteer, is geen techniek en geen methode, maar een staat van zijn.

In mijn werk nodig ik mensen uit om expressie te geven aan zichzelf in het nu —

via klank, stem, beweging en stilte.

Niet om iets te bereiken, maar om te voelen wat er al is.

Wanneer we klank laten ontstaan in het moment,

wanneer beweging mag komen zonder plan,

wanneer de stem niet hoeft te voldoen maar mag bewegen zoals ze wil,

ontstaat er ruimte.

Ruimte in het lichaam.

Ruimte in het zenuwstelsel.

Ruimte in het leven.

De stem is hierin een krachtige metafoor:

zij laat zien hoe iemand zichzelf toestaat,

hoeveel ruimte iemand inneemt,

hoe vrij of ingehouden iemand zich beweegt in het bestaan.

Door mensen uit te nodigen nieuwe vormen van expressie te verkennen,

ontstaan nieuwe paden — in het brein, in het lichaam, in de ervaring.

Niet door uitleg, maar door belichaming.

In deze ruimte verzacht angst.

Kramp ontspant.

En wat tevoorschijn komt, is vaak zachtheid, levendigheid en warmte.

Ik werk met een afwisseling van expressie en rust,

van klank en stilte,

van binnen zijn en buiten zijn in de natuur.

Alles draagt bij aan een bedding waarin mensen zichzelf mogen ontmoeten

zonder zichzelf te hoeven verbeteren. Ik zal enkel uitnodigen en inspireren met klank en muziek. 

Tijdens mijn workshop dagen en trajecten oefent iemand niet iets nieuws worden,

maar zichzelf zijn.

En dat werkt door —

in relaties, in het dagelijks leven, in hoe iemand aanwezig is in de wereld.